(ယမန္ႏွစ္ သီတင္းကြၽတ္လျပည့္ေန႔က ေရႊတိဂံုေစတီေတာ္တြင္ ဘုရားဖူးလာေရာက္ၾကသူမ်ား အား ေတြ႔ရစဥ္ (ဓာတ္ပံု - ေအာင္ေဇာ္ထြန္း))
Tuesday, October 7, 2014
“ခုနစ္လီငယ္၊ ဂမီၻရတၳ၊ ျမတ္ဓမၼကို ေကာဝီလေအာက္ ကမၺဳေက်ာက္ထက္ မိန္႔ေျမာက္ၿပီးလတ္၊ ျပည္သကၤ ပသို႔၊ ျမင့္ျမတ္ကယ္ဘုန္းစီ၊ စက္ဘငါးေတာ္လည္ခ်ိန္မို႔၊ ငါးမည္ၾကာမ်ဳိး၊ ရနံ႔ငယ္ၿဖိဳးလို႔၊ ျဖန္႔မိုးငယ္ယဥ္သည္။ သဝဏီႏွင့္ သီတဂူပ်ံ၊ တည့္မြန္းသာစံေတာ့ပ... ျမန္ဗဟိုငယ္ ျမင္းမိုရ္ေရႊမီး”
(သူေတာ္ဦးမင္း)
ထိန္လင္းေနသည့္ ဝါကြ်တ္လကို သူေတာ္ဦးမင္းက ဤသို႔ပင္ ကဗ်ာသီ စာစီခဲ့ပါ၏။ နတ္ျပည္၌ အဘိဓမၼာတရားမ်ား ေဟာႁမြက္ပံု၊ သကၤႆနဂိုရ္ျပည္သို႔ ေစာင္းတန္းသံုးသြယ္ျဖင့္ ဆင္းသက္လာပံု မ်ားကို ျပည့္ျပည့္စံုစံု ဆက္လက္တင္ျပပါမည္။ ေလွသင္းမင္းဦးခ်ိန္က သီတင္းကြ်တ္လမွာ တူရာသီ၌ အက်ဳံးဝင္ေၾကာင္း၊ တူရာသီေခၚရသည္ကား ရာသီဘိဓာနအပိုင္းတြင္ တုလာ=တူရာသီ၊ ယူက=တူရာသီ၊ ဓႏု=တူရာသီ၊ ေတာလိ= တူရာသီ၊ တုလာေရာ=တူရာသီဟု ပရိယာယ္အမ်ဳိးမ်ဳိးရွိေၾကာင္း ေရးဖူးသည္။
တန္ေဆာင္မုန္းလ၊ သီတင္းကြ်တ္လတို႔သည္ ဝါကြ်တ္ခ်ိန္ျဖစ္၍ သီတင္းဟုေခၚမည္ စသည္ျဖင့္လည္း ေရးခဲ့ ပါသည္။ သီတင္းကြ်တ္လကို သန္တူလေခၚေသးေၾကာင္း။
သန္တူလ အဓိပၸာယ္ကား၊ မိုးလမ်ားတို႔ သန္လဟု ေရွးလူႀကီးမ်ား ေခၚခဲ့သည္။ ဂႏိုင္ေတာဝယ္ ေပ်ာ္စဖြယ္တိ၊ သန္လည္မုရင္း အင္းလည္းျမစ္ေလာင္းဟု လည္းေကာင္း၊ စိုက္ပ်ဳိးခ်ိန္သန္ မုရင္းသန္၊ ေဟမာန္ေဆာင္း အခါဆိုသည္ႏွင့္အညီ သန္တူလေခၚၾကသည္။ ဝႆာနရ တုသည္ သန္တူလပင္ ျဖစ္ေပသတည္း။
သီတင္းကၽြတ္လျဖစ္ရပံု
ဤလကို ပါဠိလို အာဃယုဇ ဟုေခၚၾကသည္။ အေၾကာင္းကား လျပည့္ေန႔သည္ သန္းေခါင္ယံအခ်ိန္တြင္း လမင္းႏွင့္ အာဃယုဇနကၡတ္တို႔ စန္းယွဥ္ေသာေၾကာင့္ပင္။ ဗုဒၶရွင္ေတာ္ျမတ္သည္ ၄၅ ဝါတို႔ ကာလပတ္လံုး ဝါဆိုျခင္းျပဳခဲ့သည္။ ဆဌမဝါကို ရာဇၿဂိဳဟ္ျပည္ မကုဒုေတာင္ေျခတြင္ ကပ္ေတာ္မူသည္။
ထိုဆဌမဝါေတာ္ျဖင့္ ျပည့္စံုၿပီး သတၱမဝါေတာ္ကုိ ဘယ္ရက္၌ကပ္ရမည္ ဆင္ျခင္ေလသည္။ ထိုအခါ လူ႔ျပည္တြင္ဝါကပ္ျခင္းထက္ နတ္ျပည္၌ ဝါကပ္ျခင္းက သင့္ေပလိမ့္မည္ဟု ဥာဏ္အျမင္ရသည္။ အေၾကာင္းေသာ္ကား မိခင္ မယ္ေတာ္မာယာ ျဖစ္ခဲ့ဖူးသူ သႏၱဳႆီ နတ္သားသည္ နတ္ျပည္၌ ရွိေနေလရာ ဤတစ္ဝါ၌ မိခင္ကို ေက်းဇူးဆပ္ရေပေတာ့မည္။
ျမတ္စြာဗုဒၶသည္ မယ္ေတာ္နတ္သားရွိရာသို႔ ႏွစ္လွမ္းသံုးဖဝါးျဖင့္ ႂကြေတာ္မူရာ မိခင္နတ္သားႏွင့္ နတ္အေပါင္းအား အဘိဓမၼာတရားကို ေဟာခဲ့သည္။ ျမတ္ဘုရား၏ အဆံုးအမမ်ားတြင္ သုတ္၊ ဝိနည္း၊ အဘိဓမၼာဟု ရွိ၏။ အဘိဓမၼာက အဘယ္တရားမ်ဳိးပါနည္း။ အဘိအတိေရေကာ အဘိဓမၼာဟု ဝိၿဂိဳဟ္ဖြင့္ဆိုၾကသည္။ သုတၱန္၊ ဝိနည္း တရားတို႔ထက္ လြန္ျမတ္သျဖင့္ အဘိဓမၼာဟု ေခၚေပသည္။ အဘိဓမၼာ ခုနစ္က်မ္းတြင္ ဤက်မ္းမ်ားပါသည္။
(က) ဓမၼသဂၤဏီ
(ခ) ဝိဘင္းတရားေတာ္
(ဂ) ဓာတုကထာ
(ဃ) ပုဂၢလပညတ္
(င) ကထာဝတၳဳ
(စ) ယမိုက္
(ဆ) ပဠာန္းတရားေတာ္ စသည့္ ခုနစ္မ်ဳိးရွိသည္။
ထိုခုနစ္က်မ္းအနက္ (ဓမၼသဂၤဏီ)တရားကို ၁၂ ရက္ တိုင္တိုင္ေဟာရာ ခုနစ္ကုေဋမွ် ရွိေသာ နတ္မ်ားစတင္၍ ကြ်တ္တမ္းဝင္သည္။ ဝိဘင္း ၁၂ ရက္၊ ဓာတုကထာ ေျခာက္ရက္၊ ပုဂၢလပညတ္ ခုနစ္ရက္၊ ကထာဝတၳဳ ရွစ္ရက္၊ ယမိုက္ ရက္ ၂ဝ၊ ပဠာန္း ၂၅ ရက္ စသည္ျဖင့္ ရက္ေပါင္း ၉ဝ လံုးလံုး တရစပ္ ေဟာျပရန္ နတ္ျဗဟၼာ ၁၁၄ ကုေဋ ကြ်တ္တမ္းဝင္ကုန္သည္။
သကၤႆနဂိုရ္ျပည္သို႔ ဆင္းျပီ
လူ႔ျပည္တြင္ ဘုရားႂကြလာမည့္ရက္ကို လူအေပါင္းက ေတာင့္တေနၾကသည္။ ျမတ္စြာဘုရားကို တစ္ဝါတြင္းလံုး မျမင္ခဲ့ရ။ အစပိုင္းက ဘုရားရွင္သည္ သာဝတၳိၿမိဳ႕သို႔ ဆင္းမည္ဟု သတင္းရ၏။ ေနာင္အခါ သကၤႆနဂိုရ္ျပည္သို႔သာ ေစာင္းတန္းႀကီးသံုးသြယ္ျဖင့္ ဆင္းခဲ့သည္။ ေရႊေစာင္းတန္း၊ ေငြေစာင္းတန္း၊ ပတၱျမားေစာင္းတန္းျဖစ္၏။ ေစာင္းတန္းသံုးသြယ္ျဖင့္ ဆင္းလာမည့္သတင္းကို အရွင္မဟာေမာဂၢလာန္ထံမွ သတင္းရကာ ပရိသတ္အေပါင္းလည္း သကၤႆနဂိုရ္ျပည္ မွ ဝိုင္းဝန္းႀကိဳဆိုၾကေလသည္။ ဤသည္ကို ေရွးစာဆို တို႔က ဤသို႔ ေရးသည္။
ျမကန္သာ သာယာျခင္း
ၾကာငါးသင္းပြင့္ဖူးငံု။
ေကာင္းကင္မွာ သူရိန္ႏွင့္
တူရွိန္ကာ နကၡတ္တြဲပါလို႔
ႏႊဲၾကတူစံု။
မီးျမင္းမိုသဘင္ပြဲ၊ ဆင္ႏႊဲၾက
မ်ားလူကုန္။
သက္ႀကီးဂုဏ္ ပူေဇာ္ပြဲ
ကြ်တ္သီတင္းေပမို႔
လြတ္ကင္းၿပီ သဟာေဆြတို႔
ကညာေမေမာင္ႏွင့္
ေပါင္းရေအာင္
ေတာင္းဆုပန္ျမဲ
(ယမန္ႏွစ္ သီတင္းကြၽတ္လျပည့္ေန႔က ေရႊတိဂံုေစတီေတာ္တြင္ ဆီမီးပူေဇာ္ေနသူမ်ားအား ေတြ႔ရစဥ္ (ဓာတ္ပံု - ေအာင္ေဇာ္ထြန္း))
ပ၀ါရဏာပြဲ ရြတ္ဆိုႏႊဲ
သီတင္းကြ်တ္ခ်ိန္တြင္ ရဟန္းအမ်ား ပဝါရဏာ ရြတ္ဆိုၾကရ၏။ အေၾကာင္းမွာ ဘုရား လက္ထက္က ေကာသလတိုင္းတြင္ ရဟန္းအခ်င္းခ်င္း မညီမၫြတ္ရွိခဲ့ေၾကာင္း ျမတ္ဘုရားသိၾကားေတာ္ မူၿပီးေနာက္ ရဟန္းအခ်င္းခ်င္း ညီၫြတ္ၾကရမည္။ မိမိတို႔ အခ်င္းခ်င္း စိတ္ဝမ္းမကြဲရန္ ပဝါရဏာ ရြတ္ဆိုရမည္ဟု ပညတ္ခဲ့၏။
ပဝါရဏာပြဲဟူသည္ကား- ရဟန္းအခ်င္းခ်င္း ဖိတ္ၾကားေတာင္းပန္သည့္ပြဲ ျဖစ္၏။ တစ္ႏွစ္လွ်င္ တစ္ႀကိမ္၊ သီတင္းကြ်တ္ လျပည့္တိုင္းျပဳလုပ္ၾကရသည္။ ရဟန္းတို႔ သည္ သိမ္အတြင္းစု႐ုံးကာ (သမၼာဂါနံတေပါသုေခါ) ဟူသည္ႏွင့္ အညီ ပဝါရဏာ ရြတ္ၾကရသည္။
(ရဟန္းတစ္ပါးသည္ ဝိနည္းႏွင့္မညီ ျဖစ္ေနလွ်င္ ေရငံုႏႈတ္ပိတ္မေနရ။ သံသယျဖစ္ေနလွ်င္ အခ်င္းခ်င္း ဝန္ခံရ၏။ ထိန္းသိမ္းေပးရမည္။ မိမိအျပစ္ကိုျမင္ပါက ဆံုးမပါဟု ခႏၶာကိုယ္အပ္ရ၏။ ႀကီးစဥ္ငယ္လိုက္ ပဝါရဏာ ဆိုရသည္။ တပည့္ေတာ္တြင္ အျပစ္ျမင္လွ်င္ မသကၤာလွ်င္ ဆံုးမေျပာဆိုပါဟု ရဟန္းတစ္ပါးကို တစ္ပါးက ေတာင္းပန္ရသည္။ ထိုအခါ က်န္ရဟန္းမ်ားက ခြင့္ျပဳရေၾကာင္း သုေတသနသ႐ုပ္ျပ အဘိဓာန္၌ ေရးထားသည္။ ပဝါရဏာ ခုနစ္မ်ဳိးရွိသည္။
(၁) သံဃာပဝါရဏာ ငါးပါး သို႔မဟုတ္ ငါးပါးထက္ပို၍ သံဃာအမ်ား သိမ္တစ္ခု၌ စုေပါင္းရြတ္ဆိုျခင္း။
(၂) ေလာကပဝါရဏာ ႏွစ္ပါး၊ သံုးပါး၊ ေလးပါး၊ စီတြဲရန္ ရြတ္ဆိုေသာ ပဝါရဏာပင္။
(၃)ပုဂၢလပဝါရဏာ - အေဖာ္မပါ တစ္ပါးတည္း ဘုရား႐ုပ္ပြားေရွ႕၌ ရြတ္သည္။
(၄) ေတဝါစီကပဝါရဏာ- သံုးႀကိမ္သံုးေခါက္ တစ္ပါးတည္း က ရြတ္ဆိုပါသည္။
(၅) ေဒြဝါစိက - အေၾကာင္းတစ္ခုခုေၾကာင့္ ၾကာရွည္အခ်ိန္မရလွ်င္ ႏွစ္ႀကိမ္ရြတ္ရေသာ ပဝါရဏာမ်ဳိး။
(၆) ေကဝါစိက ထို႔အတူ တစ္ႀကိမ္သာ ရြတ္ခြင့္ရသည္။
(၇) သမၼာနဝါစိကပဝါရဏာ ဝါတူခ်င္းေပါင္းကာ ငါးပါးတစ္တြဲ ဆယ္ပါးတစ္တြဲ ရြတ္ၾကရသည္။ ဤသည္တို႔ကား ျပဳလုပ္ျမဲ ပဝါရဏာမ်ဳိးတို႔ေပတည္း။
သီတင္းကၽြတ္ခါ ကုသိုလ္ရွာ
ဤလဤအခါတြင္ ႐ုိးရာဓေလ့အရ သက္ႀကီးရြယ္အို ဘိုးဘြားမ်ားကို တပည့္သားေျမးတို႔က လက္အုပ္ခ်ီမိုး ရွိခိုးဝတ္ျပဳရ၏။ သားသမီးမ်ားသည္ မိဘတို႔အတြက္ ဝတ္ပန္းပုဆိုးမ်ား၊ စားေသာက္ဖြယ္ရာမ်ား တစ္ပါတည္း ကန္ေတာ့ေလ့ရွိသည္။ မိဘမ်ားကို ကန္ေတာ့ျခင္းမျပဳမီ ရတနာသံုးပါးကိုလည္းေကာင္း၊ ခင္ပြန္းႀကီး ဆယ္ပါးကို လည္းေကာင္း၊ တ႐ုိတေသ ကန္ေတာ့ၾကရ၏။ မိဘတို႔အား ကန္ေတာ့သည့္အခါ သားတို႔ သမီးတို႔က ကာယ၊ ဝစီ၊ မေနာ သံုးပါးေသာ ကံျဖင့္ ျပစ္မွားမိပါက ခြင့္လႊတ္ပါရန္ဟု ထည့္ဆိုသည္။ ထိုအခါ မိဘမ်ား က (သာဓု သာဓု သာဓု၊ အသက္ရွည္ပါေစ။ အဆင္းလွပါေစ။ ဥစၥာရပါေစ။) ဆိုေပးေလ့ရွိပါသည္။
သီတင္းကြ်တ္လအခါ ျမတ္ဘုရားကို ရည္မွန္းၿပီး မီးပံုးေရာင္စံု၊ ပန္းဖေယာင္းမ်ား ကပ္လွဴပူေဇာ္မႈျပဳၾက ရသည္။ ဓမၼာ႐ုံဇရပ္မ်ားတြင္ အဖြဲ႕လိုက္ပဠာန္းတရား၊ ဓမၼစၾကာတရားမ်ားကို ဝိုင္းဝန္းရြတ္ဆိုကာ သီတင္းကြ်တ္ အခါတြင္ ဒါန၊ သီလ၊ ဘာဝနာတရားမ်ားကို ပြားမ်ားပါဟု နိဗၺာန္အက်ဳိး ေမွ်ာ္ကိုးလ်က္ ႏႈိးေဆာ္ အပ္ပါသည္။
က်မ္းကိုး
ဆယ့္ႏွစ္လရာသီ (လွသမိန္)
က၀ိလကၡဏသတ္ပံု (ဦးၾသ)
ေ၀ါဟာရလီနတၳဒီပနီ (ေလွသင္းမင္းဦးခ်ိန္)
Written by: နီၿငိမ္း(အညာတကၠသုိလ္)
Eleven Media Group
“ခုနစ္လီငယ္၊ ဂမီၻရတၳ၊ ျမတ္ဓမၼကို ေကာဝီလေအာက္ ကမၺဳေက်ာက္ထက္ မိန္႔ေျမာက္ၿပီးလတ္၊ ျပည္သကၤ ပသို႔၊ ျမင့္ျမတ္ကယ္ဘုန္းစီ၊ စက္ဘငါးေတာ္လည္ခ်ိန္မို႔၊ ငါးမည္ၾကာမ်ဳိး၊ ရနံ႔ငယ္ၿဖိဳးလို႔၊ ျဖန္႔မိုးငယ္ယဥ္သည္။ သဝဏီႏွင့္ သီတဂူပ်ံ၊ တည့္မြန္းသာစံေတာ့ပ... ျမန္ဗဟိုငယ္ ျမင္းမိုရ္ေရႊမီး”
(သူေတာ္ဦးမင္း)
ထိန္လင္းေနသည့္ ဝါကြ်တ္လကို သူေတာ္ဦးမင္းက ဤသို႔ပင္ ကဗ်ာသီ စာစီခဲ့ပါ၏။ နတ္ျပည္၌ အဘိဓမၼာတရားမ်ား ေဟာႁမြက္ပံု၊ သကၤႆနဂိုရ္ျပည္သို႔ ေစာင္းတန္းသံုးသြယ္ျဖင့္ ဆင္းသက္လာပံု မ်ားကို ျပည့္ျပည့္စံုစံု ဆက္လက္တင္ျပပါမည္။ ေလွသင္းမင္းဦးခ်ိန္က သီတင္းကြ်တ္လမွာ တူရာသီ၌ အက်ဳံးဝင္ေၾကာင္း၊ တူရာသီေခၚရသည္ကား ရာသီဘိဓာနအပိုင္းတြင္ တုလာ=တူရာသီ၊ ယူက=တူရာသီ၊ ဓႏု=တူရာသီ၊ ေတာလိ= တူရာသီ၊ တုလာေရာ=တူရာသီဟု ပရိယာယ္အမ်ဳိးမ်ဳိးရွိေၾကာင္း ေရးဖူးသည္။
တန္ေဆာင္မုန္းလ၊ သီတင္းကြ်တ္လတို႔သည္ ဝါကြ်တ္ခ်ိန္ျဖစ္၍ သီတင္းဟုေခၚမည္ စသည္ျဖင့္လည္း ေရးခဲ့ ပါသည္။ သီတင္းကြ်တ္လကို သန္တူလေခၚေသးေၾကာင္း။
သန္တူလ အဓိပၸာယ္ကား၊ မိုးလမ်ားတို႔ သန္လဟု ေရွးလူႀကီးမ်ား ေခၚခဲ့သည္။ ဂႏိုင္ေတာဝယ္ ေပ်ာ္စဖြယ္တိ၊ သန္လည္မုရင္း အင္းလည္းျမစ္ေလာင္းဟု လည္းေကာင္း၊ စိုက္ပ်ဳိးခ်ိန္သန္ မုရင္းသန္၊ ေဟမာန္ေဆာင္း အခါဆိုသည္ႏွင့္အညီ သန္တူလေခၚၾကသည္။ ဝႆာနရ တုသည္ သန္တူလပင္ ျဖစ္ေပသတည္း။
သီတင္းကၽြတ္လျဖစ္ရပံု
ဤလကို ပါဠိလို အာဃယုဇ ဟုေခၚၾကသည္။ အေၾကာင္းကား လျပည့္ေန႔သည္ သန္းေခါင္ယံအခ်ိန္တြင္း လမင္းႏွင့္ အာဃယုဇနကၡတ္တို႔ စန္းယွဥ္ေသာေၾကာင့္ပင္။ ဗုဒၶရွင္ေတာ္ျမတ္သည္ ၄၅ ဝါတို႔ ကာလပတ္လံုး ဝါဆိုျခင္းျပဳခဲ့သည္။ ဆဌမဝါကို ရာဇၿဂိဳဟ္ျပည္ မကုဒုေတာင္ေျခတြင္ ကပ္ေတာ္မူသည္။
ထိုဆဌမဝါေတာ္ျဖင့္ ျပည့္စံုၿပီး သတၱမဝါေတာ္ကုိ ဘယ္ရက္၌ကပ္ရမည္ ဆင္ျခင္ေလသည္။ ထိုအခါ လူ႔ျပည္တြင္ဝါကပ္ျခင္းထက္ နတ္ျပည္၌ ဝါကပ္ျခင္းက သင့္ေပလိမ့္မည္ဟု ဥာဏ္အျမင္ရသည္။ အေၾကာင္းေသာ္ကား မိခင္ မယ္ေတာ္မာယာ ျဖစ္ခဲ့ဖူးသူ သႏၱဳႆီ နတ္သားသည္ နတ္ျပည္၌ ရွိေနေလရာ ဤတစ္ဝါ၌ မိခင္ကို ေက်းဇူးဆပ္ရေပေတာ့မည္။
ျမတ္စြာဗုဒၶသည္ မယ္ေတာ္နတ္သားရွိရာသို႔ ႏွစ္လွမ္းသံုးဖဝါးျဖင့္ ႂကြေတာ္မူရာ မိခင္နတ္သားႏွင့္ နတ္အေပါင္းအား အဘိဓမၼာတရားကို ေဟာခဲ့သည္။ ျမတ္ဘုရား၏ အဆံုးအမမ်ားတြင္ သုတ္၊ ဝိနည္း၊ အဘိဓမၼာဟု ရွိ၏။ အဘိဓမၼာက အဘယ္တရားမ်ဳိးပါနည္း။ အဘိအတိေရေကာ အဘိဓမၼာဟု ဝိၿဂိဳဟ္ဖြင့္ဆိုၾကသည္။ သုတၱန္၊ ဝိနည္း တရားတို႔ထက္ လြန္ျမတ္သျဖင့္ အဘိဓမၼာဟု ေခၚေပသည္။ အဘိဓမၼာ ခုနစ္က်မ္းတြင္ ဤက်မ္းမ်ားပါသည္။
(က) ဓမၼသဂၤဏီ
(ခ) ဝိဘင္းတရားေတာ္
(ဂ) ဓာတုကထာ
(ဃ) ပုဂၢလပညတ္
(င) ကထာဝတၳဳ
(စ) ယမိုက္
(ဆ) ပဠာန္းတရားေတာ္ စသည့္ ခုနစ္မ်ဳိးရွိသည္။
ထိုခုနစ္က်မ္းအနက္ (ဓမၼသဂၤဏီ)တရားကို ၁၂ ရက္ တိုင္တိုင္ေဟာရာ ခုနစ္ကုေဋမွ် ရွိေသာ နတ္မ်ားစတင္၍ ကြ်တ္တမ္းဝင္သည္။ ဝိဘင္း ၁၂ ရက္၊ ဓာတုကထာ ေျခာက္ရက္၊ ပုဂၢလပညတ္ ခုနစ္ရက္၊ ကထာဝတၳဳ ရွစ္ရက္၊ ယမိုက္ ရက္ ၂ဝ၊ ပဠာန္း ၂၅ ရက္ စသည္ျဖင့္ ရက္ေပါင္း ၉ဝ လံုးလံုး တရစပ္ ေဟာျပရန္ နတ္ျဗဟၼာ ၁၁၄ ကုေဋ ကြ်တ္တမ္းဝင္ကုန္သည္။
သကၤႆနဂိုရ္ျပည္သို႔ ဆင္းျပီ
လူ႔ျပည္တြင္ ဘုရားႂကြလာမည့္ရက္ကို လူအေပါင္းက ေတာင့္တေနၾကသည္။ ျမတ္စြာဘုရားကို တစ္ဝါတြင္းလံုး မျမင္ခဲ့ရ။ အစပိုင္းက ဘုရားရွင္သည္ သာဝတၳိၿမိဳ႕သို႔ ဆင္းမည္ဟု သတင္းရ၏။ ေနာင္အခါ သကၤႆနဂိုရ္ျပည္သို႔သာ ေစာင္းတန္းႀကီးသံုးသြယ္ျဖင့္ ဆင္းခဲ့သည္။ ေရႊေစာင္းတန္း၊ ေငြေစာင္းတန္း၊ ပတၱျမားေစာင္းတန္းျဖစ္၏။ ေစာင္းတန္းသံုးသြယ္ျဖင့္ ဆင္းလာမည့္သတင္းကို အရွင္မဟာေမာဂၢလာန္ထံမွ သတင္းရကာ ပရိသတ္အေပါင္းလည္း သကၤႆနဂိုရ္ျပည္ မွ ဝိုင္းဝန္းႀကိဳဆိုၾကေလသည္။ ဤသည္ကို ေရွးစာဆို တို႔က ဤသို႔ ေရးသည္။
ျမကန္သာ သာယာျခင္း
ၾကာငါးသင္းပြင့္ဖူးငံု။
ေကာင္းကင္မွာ သူရိန္ႏွင့္
တူရွိန္ကာ နကၡတ္တြဲပါလို႔
ႏႊဲၾကတူစံု။
မီးျမင္းမိုသဘင္ပြဲ၊ ဆင္ႏႊဲၾက
မ်ားလူကုန္။
သက္ႀကီးဂုဏ္ ပူေဇာ္ပြဲ
ကြ်တ္သီတင္းေပမို႔
လြတ္ကင္းၿပီ သဟာေဆြတို႔
ကညာေမေမာင္ႏွင့္
ေပါင္းရေအာင္
ေတာင္းဆုပန္ျမဲ
(ယမန္ႏွစ္ သီတင္းကြၽတ္လျပည့္ေန႔က ေရႊတိဂံုေစတီေတာ္တြင္ ဆီမီးပူေဇာ္ေနသူမ်ားအား ေတြ႔ရစဥ္ (ဓာတ္ပံု - ေအာင္ေဇာ္ထြန္း))
ပ၀ါရဏာပြဲ ရြတ္ဆိုႏႊဲ
သီတင္းကြ်တ္ခ်ိန္တြင္ ရဟန္းအမ်ား ပဝါရဏာ ရြတ္ဆိုၾကရ၏။ အေၾကာင္းမွာ ဘုရား လက္ထက္က ေကာသလတိုင္းတြင္ ရဟန္းအခ်င္းခ်င္း မညီမၫြတ္ရွိခဲ့ေၾကာင္း ျမတ္ဘုရားသိၾကားေတာ္ မူၿပီးေနာက္ ရဟန္းအခ်င္းခ်င္း ညီၫြတ္ၾကရမည္။ မိမိတို႔ အခ်င္းခ်င္း စိတ္ဝမ္းမကြဲရန္ ပဝါရဏာ ရြတ္ဆိုရမည္ဟု ပညတ္ခဲ့၏။
ပဝါရဏာပြဲဟူသည္ကား- ရဟန္းအခ်င္းခ်င္း ဖိတ္ၾကားေတာင္းပန္သည့္ပြဲ ျဖစ္၏။ တစ္ႏွစ္လွ်င္ တစ္ႀကိမ္၊ သီတင္းကြ်တ္ လျပည့္တိုင္းျပဳလုပ္ၾကရသည္။ ရဟန္းတို႔ သည္ သိမ္အတြင္းစု႐ုံးကာ (သမၼာဂါနံတေပါသုေခါ) ဟူသည္ႏွင့္ အညီ ပဝါရဏာ ရြတ္ၾကရသည္။
(ရဟန္းတစ္ပါးသည္ ဝိနည္းႏွင့္မညီ ျဖစ္ေနလွ်င္ ေရငံုႏႈတ္ပိတ္မေနရ။ သံသယျဖစ္ေနလွ်င္ အခ်င္းခ်င္း ဝန္ခံရ၏။ ထိန္းသိမ္းေပးရမည္။ မိမိအျပစ္ကိုျမင္ပါက ဆံုးမပါဟု ခႏၶာကိုယ္အပ္ရ၏။ ႀကီးစဥ္ငယ္လိုက္ ပဝါရဏာ ဆိုရသည္။ တပည့္ေတာ္တြင္ အျပစ္ျမင္လွ်င္ မသကၤာလွ်င္ ဆံုးမေျပာဆိုပါဟု ရဟန္းတစ္ပါးကို တစ္ပါးက ေတာင္းပန္ရသည္။ ထိုအခါ က်န္ရဟန္းမ်ားက ခြင့္ျပဳရေၾကာင္း သုေတသနသ႐ုပ္ျပ အဘိဓာန္၌ ေရးထားသည္။ ပဝါရဏာ ခုနစ္မ်ဳိးရွိသည္။
(၁) သံဃာပဝါရဏာ ငါးပါး သို႔မဟုတ္ ငါးပါးထက္ပို၍ သံဃာအမ်ား သိမ္တစ္ခု၌ စုေပါင္းရြတ္ဆိုျခင္း။
(၂) ေလာကပဝါရဏာ ႏွစ္ပါး၊ သံုးပါး၊ ေလးပါး၊ စီတြဲရန္ ရြတ္ဆိုေသာ ပဝါရဏာပင္။
(၃)ပုဂၢလပဝါရဏာ - အေဖာ္မပါ တစ္ပါးတည္း ဘုရား႐ုပ္ပြားေရွ႕၌ ရြတ္သည္။
(၄) ေတဝါစီကပဝါရဏာ- သံုးႀကိမ္သံုးေခါက္ တစ္ပါးတည္း က ရြတ္ဆိုပါသည္။
(၅) ေဒြဝါစိက - အေၾကာင္းတစ္ခုခုေၾကာင့္ ၾကာရွည္အခ်ိန္မရလွ်င္ ႏွစ္ႀကိမ္ရြတ္ရေသာ ပဝါရဏာမ်ဳိး။
(၆) ေကဝါစိက ထို႔အတူ တစ္ႀကိမ္သာ ရြတ္ခြင့္ရသည္။
(၇) သမၼာနဝါစိကပဝါရဏာ ဝါတူခ်င္းေပါင္းကာ ငါးပါးတစ္တြဲ ဆယ္ပါးတစ္တြဲ ရြတ္ၾကရသည္။ ဤသည္တို႔ကား ျပဳလုပ္ျမဲ ပဝါရဏာမ်ဳိးတို႔ေပတည္း။
သီတင္းကၽြတ္ခါ ကုသိုလ္ရွာ
ဤလဤအခါတြင္ ႐ုိးရာဓေလ့အရ သက္ႀကီးရြယ္အို ဘိုးဘြားမ်ားကို တပည့္သားေျမးတို႔က လက္အုပ္ခ်ီမိုး ရွိခိုးဝတ္ျပဳရ၏။ သားသမီးမ်ားသည္ မိဘတို႔အတြက္ ဝတ္ပန္းပုဆိုးမ်ား၊ စားေသာက္ဖြယ္ရာမ်ား တစ္ပါတည္း ကန္ေတာ့ေလ့ရွိသည္။ မိဘမ်ားကို ကန္ေတာ့ျခင္းမျပဳမီ ရတနာသံုးပါးကိုလည္းေကာင္း၊ ခင္ပြန္းႀကီး ဆယ္ပါးကို လည္းေကာင္း၊ တ႐ုိတေသ ကန္ေတာ့ၾကရ၏။ မိဘတို႔အား ကန္ေတာ့သည့္အခါ သားတို႔ သမီးတို႔က ကာယ၊ ဝစီ၊ မေနာ သံုးပါးေသာ ကံျဖင့္ ျပစ္မွားမိပါက ခြင့္လႊတ္ပါရန္ဟု ထည့္ဆိုသည္။ ထိုအခါ မိဘမ်ား က (သာဓု သာဓု သာဓု၊ အသက္ရွည္ပါေစ။ အဆင္းလွပါေစ။ ဥစၥာရပါေစ။) ဆိုေပးေလ့ရွိပါသည္။
သီတင္းကြ်တ္လအခါ ျမတ္ဘုရားကို ရည္မွန္းၿပီး မီးပံုးေရာင္စံု၊ ပန္းဖေယာင္းမ်ား ကပ္လွဴပူေဇာ္မႈျပဳၾက ရသည္။ ဓမၼာ႐ုံဇရပ္မ်ားတြင္ အဖြဲ႕လိုက္ပဠာန္းတရား၊ ဓမၼစၾကာတရားမ်ားကို ဝိုင္းဝန္းရြတ္ဆိုကာ သီတင္းကြ်တ္ အခါတြင္ ဒါန၊ သီလ၊ ဘာဝနာတရားမ်ားကို ပြားမ်ားပါဟု နိဗၺာန္အက်ဳိး ေမွ်ာ္ကိုးလ်က္ ႏႈိးေဆာ္ အပ္ပါသည္။
က်မ္းကိုး
ဆယ့္ႏွစ္လရာသီ (လွသမိန္)
က၀ိလကၡဏသတ္ပံု (ဦးၾသ)
ေ၀ါဟာရလီနတၳဒီပနီ (ေလွသင္းမင္းဦးခ်ိန္)
Written by: နီၿငိမ္း(အညာတကၠသုိလ္)
Eleven Media Group
0 comments:
Post a Comment